باز دیشب به تو می اندیشیدم

                 تا سحر گاه با دل خود می گفتم:

                             تو چه عاشق بودی که با آن همه غم

                                     تو که با آنهمه درد

                                         بازهم دردمند شقایق بودی

باز دیشب به تو می اندیشیدم

             یاد تو در دل من مهمان بود

                      تا سحر گاه به خود پیچیدم و به چشمان تو اندیشیدم...

با خود گفتم:

           که چشم تو دریا بودکه به هر باغچه ای جان می داد

                 و زمانیکه زمان تشنه ی روئیدن بود

                           چشم تو وعده ی باران می داد

باز دیشب به تو می اندیشیدم

              شب بارانی من چه شب خاطره انگیزی بود

                                                        که توبودی و اگر هیچ نبود