|
|
|
|
|
می دانی: نوشته هایم پر از ابهامند برای غریبه ها! زآنکه ترجمه این الفاظ تنها در گنجینه خاطرات ما باقیست. وقتی می گویم در نبود تو دلم لرزید: هیچ کس نمی داند چرا؟ ولی تو می دانی به خدا قسم: روزی که دیدمت شاید همان لبخند ساده کافی بود تا پادشاه قلبم شوی! خوب می دانستی که هر پادشاهی در مقابل عشق گداست ! مرا در معبدی سکنی بخشیدی که خود فدای آن بودی |
||
|
+
نوشته شده در جمعه 29 تیر1386ساعت 0:18 توسط سحر
|
|
||